Nivel: 'Geplande zorgbezuinigingen leiden tot problemen'
Bijna de helft van de mensen met een chronische aandoening maakt zich zorgen over de aangekondigde bezuinigingen op zorg en ondersteuning uit het coalitieakkoord 2026-2030. Zij verwachten meer financiële druk door maatregelen zoals een hoger eigen risico en een lagere arbeidsongeschiktheidsuitkering. De meerderheid verwacht niet om hierdoor af te zien van zorg, maar wel te moeten bezuinigen op andere leefgebieden. Daarnaast voelt bijna twee derde zich onvoldoende gehoord door de politiek. Dat blijkt uit onderzoek van het Nivel, gebaseerd op gegevens uit het Nivel Panel Samen Sterk en het Nivel Panel Jong & Sterk.
Meer zorgkosten, minder ruimte voor andere uitgaven
Volwassenen met een chronische ziekte maken zich zorgen over de geplande bezuinigingen op zorg en ondersteuning uit het coalitieakkoord 2026-2030 ‘Aan de slag’. Zo maakt 40% zich zorgen over de voorgenomen verhoging van het eigen risico voor hun persoonlijke situatie. Een kleine minderheid verwacht belemmeringen om zorg te gebruiken: 14% bij een eigen risico van 460 euro, tegenover 7% bij 385 euro. Ook andere plannen leiden tot zorgen. Tussen de 30-40% van de volwassenen met een chronische ziekte geeft aan dat een lagere uitkering bij volledige arbeidsongeschiktheid, een verlaging van het maximumdagloon en de invoering van een eigen bijdrage (heel) veel invloed op ze zouden hebben. 38% van de chronisch zieken vrezen dat de stapeling van maatregelen leidt tot (heel) veel invloed op het gebruik van zorg en ondersteuning, waardoor zij fors moeten bezuinigen op andere leefgebieden.
Veel chronisch zieken voelen zich onvoldoende gehoord door politiek
Twee derde van de volwassenen met een chronische ziekte vindt dat de politiek onvoldoende aandacht heeft voor mensen met een chronische aandoening. Onder jongvolwassenen met een chronische aandoening deelt een vergelijkbaar aandeel die mening. Vooral mensen die financiële problemen ervaren, zoals volwassenen die schulden maken, spaargeld moeten aanspreken of maar net kunnen rondkomen, voelen zich vaker niet gehoord door de politiek dan mensen die geld overhouden aan het einde van de maand.