woensdag, 31. december 2025 - 16:07 Update: 31-12-2025 16:25

Wat gebeurt er in het lichaam bij langdurige vermoeidheid?

vermoeidheid-vrouw-laptop
Foto: Pexels/Karola G
Rhoon

Langdurige vermoeidheid is voor veel mensen een herkenbaar probleem. Niet de moeheid na een korte nacht of een drukke werkweek, maar een aanhoudend gevoel van uitputting dat weken of zelfs maanden kan aanhouden. Het beïnvloedt concentratie, stemming en dagelijkse prestaties, en zorgt ervoor dat simpele taken ineens veel energie kosten. De oorzaken zijn vaak complex en liggen zelden bij één enkele factor. Wat gebeurt er eigenlijk in het lichaam wanneer vermoeidheid langdurig aanhoudt?

Het verschil tussen normale en langdurige vermoeidheid

Vermoeidheid is in de basis een normaal signaal van het lichaam. Het geeft aan dat rust nodig is om te herstellen. Bij langdurige vermoeidheid werkt dit mechanisme anders. Zelfs na voldoende slaap of een rustige periode verdwijnt het gevoel van uitputting niet. Het lichaam lijkt als het ware in een constante spaarstand te blijven hangen.

Artsen en onderzoekers wijzen erop dat langdurige vermoeidheid vaak ontstaat door een combinatie van factoren. Denk aan stress, slaaptekort, mentale belasting, een ongezonde leefstijl of een verstoorde balans tussen inspanning en herstel. In sommige gevallen spelen medische oorzaken een rol, maar lang niet altijd is er één duidelijke verklaring.

De rol van stress en het zenuwstelsel

Een belangrijke factor bij aanhoudende vermoeidheid is stress. Bij langdurige stress maakt het lichaam voortdurend stresshormonen aan, zoals cortisol. Deze hormonen zijn nuttig bij acute spanning, maar wanneer ze langdurig verhoogd blijven, raakt het lichaam uit balans. Het zenuwstelsel krijgt minder ruimte om te herstellen, waardoor een gevoel van constante alertheid ontstaat.

Dit kan leiden tot slaapproblemen, prikkelbaarheid en een verminderd concentratievermogen. Zelfs als iemand voldoende uren slaapt, kan de kwaliteit van die slaap lager zijn. Het lichaam komt niet volledig tot rust, wat de vermoeidheid verder in stand houdt.

Energieproductie in het lichaam

Op celniveau draait alles om energie. Elke cel in het lichaam heeft energie nodig om goed te functioneren. Bij langdurige vermoeidheid kan de energieproductie minder efficiënt verlopen. Dat kan te maken hebben met leefstijlkeuzes zoals weinig beweging, een eenzijdig voedingspatroon of onvoldoende hersteltijd.

Voeding speelt hierin een ondersteunende rol. Het lichaam heeft verschillende voedingsstoffen nodig om energie vrij te maken en lichaamsprocessen soepel te laten verlopen. Daarbij gaat het niet alleen om koolhydraten, vetten en eiwitten, maar ook om micronutriënten zoals vitaminen en mineralen. Zink is daar een voorbeeld van, omdat het betrokken is bij diverse processen in het lichaam, waaronder de normale werking van het immuunsysteem en de stofwisseling.

Vermoeidheid en het immuunsysteem

Langdurige vermoeidheid gaat soms samen met het gevoel sneller ziek te worden of minder weerstand te hebben. Dat is niet vreemd. Wanneer het lichaam continu onder druk staat, krijgt het immuunsysteem minder ruimte om optimaal te functioneren. Herstelmomenten worden korter of schieten erbij in.

Een gezonde leefstijl kan hierbij ondersteunend zijn. Regelmatige beweging, voldoende slaap en een gevarieerd voedingspatroon dragen bij aan het behoud van energie en vitaliteit. In dat bredere plaatje wordt ook gekeken naar de inname van essentiële mineralen, waaronder zink, zonder dat dit een op zichzelf staande oplossing is.

Mentale belasting en focus

Naast fysieke processen speelt mentale belasting een grote rol. Langdurige concentratie, veel schermtijd en het gevoel constant bereikbaar te moeten zijn, vragen veel van de hersenen. Dit kan leiden tot mentale vermoeidheid, wat zich uit in vergeetachtigheid, moeite met focussen en een sneller gevoel van overprikkeling.

Mentale en fysieke vermoeidheid versterken elkaar vaak. Wie zich mentaal uitgeput voelt, beweegt meestal minder en slaapt onrustiger. Dat werkt de vermoeidheid verder in de hand. Bewust omgaan met rustmomenten en grenzen stellen is daarom minstens zo belangrijk als lichamelijk herstel.